Godine 1904. doneta je odluka Austrougarske vlasti da se otvori Gradjanska škola u Kovinu sa nastavom na Madjarskom jeziku. Gradjanska škola je počela sa radom u zgradi Osnovne škole, dok je sadašnja zgrada, sazidana 1911-1912. godine. Nastavnike je plaćalA država, a školovanje je trajalo četiri godine.

Novoizgradjena zgrada bila je moderna i odgovarala je tadašnjim savremenim uslovima rada. Bila je opremljenja potrebnim učilima i opremom, od kojih se nevelik broj još i danas čuva, poput relikvija. Nešto kasnije, za potrebe Sokolske organizacije, izgradjena je i fiskulturna sala. Škola se postepeno proširivala tako da je u roku od četiri školske godine dobila sva četiri razreda. Na tom nivou održala se do Prvog svetskog rata. Po njegovom završetku 1918 -19. godine održani su ispiti za učenike čije je školovanje omeo ratni vihor. Godine 1919. odlučeno je da se otvori škola na Srpskom jeziku, a da generacije koje su nastavu pohadjale na Madjarskom jeziku školovanje dovrše na tom jeziku.

Nedugo potom, redovan rad poremetio je Drugi svetski rat. Škola je dobila komesara, iseljena je iz zgrade i smeštena u okrilje Srpske crkve, u prostorije Srpske crkvene opštine. Politika okupacionih vlasti nije uspela da spreči prodor antifašističkih slobodarskih ideja među učenicima i nastavnicima.

Dolaskom oslobođenja, posle kraćeg prekida, škola nastavlja sa radom u prostorijama tadašnje osnovne skole, a iseljavanjem vojske ponovo radi u svojoj zgradi. Odlukom novih vlasti od 11. januara 1945.godine ukida se Gradjanska škola i pretvara se u Nižu gimnaziju da bi kasnije dobila naziv Nepotpuna mešovita gimnazija Kovin. Zbog povećanog broja učenika morao je da se otvori internat - posebno za mušku, a posebno za žensku decu.

Uvođenje sedmogodišnjeg, a kasnije i osmogodišnjeg školovanja otvara problem prostora što inicira ideju o pretvaranju nepotpune u potpunu gimnaziju. Međutim, zbog popularizacije srednjih stručnih škola, do prerastanja u potpunu gimnaziju nikad nije došlo. Godine 1950. zamenom svojih obradivih površina škola omogućava izgradnju stadiona malih sportova, u neposrednoj blizini.

Od 8. septembra 1957. godine do danas škola radi kao osnovna škola neprestano se usavršavajući, kako stručno tako i materijalno. Školske 1975/76. godine rekonstruisana je zgrada, oformljeno je tri kabineta, devet specijalizovanih ucionica, sredjena je fiskulturna sala.

ŠKOLA DANAS

Danas škola ima 492 učenika u 24 odeljenja, 22 u matičnoj školi i dva kombinovana u susednom selu. Posle tri decenije korišćenja i uz veoma skromna izdvajanja sa održavanje, neophodne su značajnije investicije kako bi se uslovi rada održali i prilagodili zahtevima koje pred prosvetne radike ove škole postalja novi Nastavni program. 
Maksimalnim angažovanjem uprave, radnika škole, učenika i roditelja iz dana u dan se ostvaruju značajni rezultati u vaspitno obrazovnom radu. Nedavno je opremljen kabinet informatike,  tokom dečije nedelje svaka odeljenska zajednica uredila je svoju učionicu, ali se već od početka godine nižu uspesi na takmičenjima: Zmajevci odnose prva mesta u sportu, umetnosti, tehnici. Ova škola nije ostrvo, ona je deo svog grada i o njenom radu se redovno može čuti na radiju, pročitati u novinama ili na sajtu škole. Mada u skromnim uslovima, ona je čitav vek hram prosvete i kuture, rasadnik novih talenata i kuća iz koje u život polaze mlade generacie vrednih i čestitih ljudi.